Hallo lieve allemaal,

Zo heb je nog zes maanden (uiteindelijk vijf) en zo is het nog maar een kwestie van een paar weekjes. Wat is de tijd snel gegaan. We kijken met een gemengd gevoel naar het moment van teruggaan aan. Aan de ene kant is het avontuur dan weer voorbij hier, aan de andere kant zijn er thuis ook genoeg leuke dingen te beleven (zoals bijvoorbeeld voor het eerst koken in onze nieuwe keuken of lekker wijntjes en biertjes drinken in het park of op de Neude, en natuurlijk jullie allemaal weer zien!!) en wie weet waar we in de toekomst nog terecht zullen komen.. Inmiddels zitten we in Laos een beetje uit te rusten van een vierdaagse tocht op de brommer door het zuiden van Laos, maar hier komen we later nog op terug, want dat was ook weer wat...

Het vorige blog eindigde op de Perhentians in Maleisië waar we een paar geweldige dagen vol met zon, zee, snorkelen en luieren hebben gehad. Maar goed de reis ging verder en opgeladen als twee Duracell konijnen waren we wel weer toe aan wat afwisseling. We hadden inmiddels uit betrouwbare bron vernomen dat enkele dagen later de FULL MOON party op Koh Pah Ngan in Thailand zou zijn en aangezien we al een tijdje niet goed waren wezen stappen leek dit een uitstekende plek om e.e.a even in te halen. Op naar de grens van Thailand dus en na een zeer gemakkelijke doortocht hup de bus in richting de ferry naar het eiland. Eenmaal aangekomen bij de ferry die ons naar het eiland zou brengen bleek dat er iets groots stond te gebeuren. Hordes toeristen stonden klaar om de oversteek te maken en de sfeer zat er al lekker in. Op de ferry vloeide het bier al rijkelijk en natuurlijk lieten we ons niet kennen en hebben we ook een lekker biertje genuttigd.

Aangezien we nog geen slaapplaats hadden stonden we open voor sugggesties en gelukkig waren die er genoeg. Al snel werden we aangesproken door een jongen die liep te leuren met bungalows en na enig overleg over de prijs was de keuze snel gemaakt. Zo kwamen we enige tijd later aan op een gezellig plekje aan de westkant van het eiland inclusief transport naar het feest en een prachtig uitzicht op de zee. Helaas werd diezelfde avond onze rust vergalt door een doorgedraaide Noor die duidelijk op moeilijkheden uit was en elke vijf minuten kwam klagen over dingen die een normaal mens niet eens zou kunnen bedenken. De ontzettend vriendelijke eigenaar die hier fantastisch mee omging had het er maar moelijk mee en was het na een uur behoorlijk zat aan het raken. We hadden het tot die tijd allemaal met lede ogen aangekeken en waren alle ophef om niks inmiddels ook beu (denk aan; de kamer is te duur (6 euro), er is geen internet op de kamer (duhh de kamer kost 6 euro) en ga zo maar door..Helaas had de Noor na een uur van bekvechten en schreeuwen door dat het nu tijd was om het over een andere boeg te gooien en begon Ruben aan te spreken om zijn gelijk te halen. Helaas voor hem was Ruben er inmiddels ook klaar mee en vertelde de beste man dat hij het niet met hem eens was en dat als het hem niet beviel hij vrij was om een andere plek te zoeken om te slapen en dat de manier waarop hij tegen de eigenaar tekeer aan het gaan was bepaald niet netjes was en dat hij helemaal geen hulp hoefde te verwachten. Gelukkig besloot de eigenaar dat het inmiddels wel lang genoeg geduurd had en dat de man niet eens meer mocht blijven, al zou hij dat willen. Zo vertrok de beste man nog die avond en verontschuldigde de eigenaar zich voor het gedrag van de man. Ook al was het totaal niet zijn schuld dat deze idioot zich zo had gedragen. Gelukkig liep het met een sisser af..

De volgende avond was het dan zo ver. We hadden inmiddels een leuke groep mensen ontmoet en samen vertrokken we richting de FULL MOON party. We kunnen hier kort over zijn, het was geweldig! De muziek was top de drank vloeide rijkelijk en met het opkomen van de zon kon deze avond de boeken in als zeer geslaagd. Een ervaring om nooit te vergeten!

Hierna hebben we nog wat tijd doorgebracht in onze bungalow om weer een beetje bij te komen van het geweldige feest. Eenmaal weer hersteld was het tijd om naar onze favoriete stad te vertrekken, Bangkok!

Bangkok is zo´n stad waar je van houdt of waar je een intense hekel aan hebt. Er zit volgens ons niet heel veel tussen. Gelukkig horen wij bij de eerste groep en voelt Bangkok altijd vertrouwd, hoe groot en hoe druk het ook is. Er hangt iets in de lucht en hiermee bedoelen we niet de smog. Hier is voor iedereen wat te doen. Stappen,shoppen,avontuur noem het maar op. Als je goed genoeg zoekt vind je het in Bangkok. We zouden hier makkelijk maanden kunnen bliven. De geuren, de mensen, de drukte. Het slokt je op en spuugt je op een gegeven moment weer uit. Na een dagje te hebben rondgelopen besloten we de volgende avond naar het thaiboxen te gaan maar helaas was het zo duur dat we hier snel klaar mee waren en voor we het wisten zaten we in de tuk tuk richting Patpong, de rosse buurt van Bangkok. Hier aangekomen bleek het inmiddels ook een prima plek om te shoppen te zijn en drie immitatie billabongs later voor Ruben (op de broekjes staat billboard, net echt:)) besloten we ons toch maar eens te wagen aan de beruchtte pingpong show. Eenmaal binnen werden we geconcfronteerd met een hele hoop vrouwelijk naakt en bij nadere inspectie ook wat mannelijk maar dit blijft in Thailand altijd gissen. Uiteindelijk werden we naar een plekje gedirrigeerd en begon de show. Het blijft een oncomfortabel gebeuren en het is grappig om te zien hoe alle gegeneerde toeristen het geheel aanschouwen en hoe ongegeneerd de dames hun trucjes doen. Na ongeveer een half uur beschoten te zijn met zo´n beetje alles wat je maar kan bedenken waren we er wel weer klaar mee. Het was nog een hele kunst om te zorgen dat je niet daadwerkelijk geraakt werd door iets (niet echt fris). Na een paar dagen gruwelen, shoppen en heerlijk eten stond de bus klaar richting Siem Reap Cambodja.

De reis verliep prima en aan het begin van de avond kwamen we in Siem Reap aan. We waren nog niet zo goed ingelezen in Siem Reap en behalve dat we wisten dat we de tempels van Angkor Wat wilden bezoeken hadden we eigenlijk geen plan over hoe en wat. Het is grappig om te zien, hoe gestructureerd en perfect ingelezen we deze reis begonnen en naarmate de reis vorderde steeds meer maar gewoon hebben gekeken waar we uitkomen. Die manier van reizen bevalt trouwens erg goed. Zo ook in Siem Reap, toen we uit de bus stapten stond er een aardige tuktuk-driver te wachten die ons gratis naar een goed en goedkoop hostel wilde brengen als we dan de volgende dag (natuurlijk, ook hier gaat voor nietsde zon op) met hem mee naar de tempels gingen. Nou vroeg hij daar een prima prijs voor en hij heeft ons bij een super hostel gebracht dus wij gingen akkoord. De volgende dag om 5 uur stonden wij paraat om de zonsopgang bij de tempels te zien. We moeten zeggen dat we de tempels op zich erg mooi vonden, maar dat het hele gebeuren er om heen ons toch wel een beetje aan de Efteling (of welk ander atractiepark dan ook) deed denken. De drommen toeristen die daar op afkomen, wij vonden het wat te. We hadden zeker verwacht dat het toeristisch was maar dit ging al onze verwachtingen te boven. We hebben moeite moeten doen om een fotootje te maken zonder andere toeristen er op. We hebben er verder een prima dag gehad en we denken ook wel dat we niet zo superenthausiast waren doordat we na al vele tempels gezien te hebben tijdens deze reis misschien een beetje tempelmoe zijn. Maar goed in ieder geval waren de tempels prachtig en daar laten we het bij! Geen tempels meer voor ons tijdens deze reis..

Verder hebben we voornamelijk lekker gerelaxed in Siem Reap. We zaten in een relaxed hostel waar je de hele dag films kon kijken, nou dat is aan ons wel besteed:) en we hebben wat door het stadje heen gebanjerd, maar vooral rustig aan gedaan.

Na Siem Reap hadden we het plan opgevat om naar Kratie te gaan. In Kratie konden we de zwaarbeschermde Irrawaddy dolfijn zien. Dit is een zeer zwaar bedreigde zoetwaterdolfijn die nog maar op een paar plekjes in Azië voorkomt. Samen met een gids zijn we op pad gegaan naar de Mekong waar met een bootje mee konden om te proberen de dolfijnen te spotten. We hadden geluk want we hebben er aardig wat gezien en ze kwamen ook best dichtbij. Dat was dus een geslaagd tripje en wij waren heel tevreden. Na de boottocht heeft onze gids ons nog mee naar zijn huis genomen voor een lunch. Hij woonde in een heel klein hutje in een achterwijk van Kratie, en ook de familie van deze gids was weer zo gastvrij. We kregen eten in overvloed en de kleine baby van het gezin werd gelijk in onze arme gedrukt van gaan jullie daar maar eens even mee spelen. Het was echt een fantastische baby, in het begin vond ze het even eng maar daarna vond ze het helemaal geweldig. Ze had vooral een kleine voorkeur voor Ruben (zie foto's). De lunch was heerlijk, maar één onderdeeltje van de lunch was voor ons wel even wennen, namelijk de krekels. We moesten ons er even overheen zetten, maar als je er niet bij nadenkt zijn ze eigenlijk heel lekker. Ze smaken serieus naar nootjes. Om nog even door te gaan op het hele krekelgebeuren in Kratie is het ook nog wel grappig om te vertellen dat er zodra de zon onder gaat honderden krekels uit gaten en kieren te voorschijn komen en dat zowat het hele stadje op krekeljacht gaat. Serveersters, kinderen, vaders, moeders, iedereen probeert ze te vangen en stopt ze dan in lege plastic flesjes, zodat ze ze dan de volgende avond als avondeten kunnen serveren. Een erg grappig gezicht om te zien hoe dat echt een soort gezamelijke bezigheid/spel is waar bijna iedereen 's avonds aan mee doet.

Omdat we zo langzamerhand een beetje keuzes moesten gaan maken wat we in onze laatste weken wilden gaan doen besloten we na Kratie, Cambodja te laten voor wat het was en door te trekken naar Laos, aangezien er in Laos zoveel dingen waren die we supergraag wilden doen. Dus op naar Laos.

We zijn in het zuiden van Laos begonnen bij de 4000 Islands. Dit zijn ontzettend veel kleine eilandjes die in de Mekong liggen. We zijn met een bootje naar één van die eilandjes, namelijk Don Det gegaan, waar we hebben geslapen. Vanaf Don Det kon je een kayaktrip over de Mekong maken en dat leek ons wel een tof plan, dus tripje geboekt en de volgende dag konden we op pad. We hadden het geluk een erg gezellige groep te treffen en de stemming zat er gelijk goed in. Zo vertokken we met z'n allen, de één wat gemakkelijker dan de ander met onze kano's over Mekong. De omgeving was prachtig en eenmaal gewend aan de kano's zakte de groep gestaag de Mekong af. Zo trotseerden we met z'n allen een paar behoorlijke stroomversnellingen en kwamen we terecht op een paar prachtige plekjes. Ook werden we voor de tweede keer begroet door een aantal irrawaddy dolfijnen die vanaf een afstandje om de boten heen zwommen. Aan het einde van de tocht kwamen we bij de grootste waterval van Azië, niet zozeer in hoogte maar zeker wel als je het over liters water hebt die er doorheen gaan. Wat een enorme massa water! Niet heel gek als je bedenkt dat de Mekong ook de grootste rivier van Azië is. Uiteindelijk kwamen we moe, verbrand, en zeer voldaan weer aan op ons eigen eilandje. De avond werd met z'n allen afgesloten met lekker eten, een hoop Lao bier en gezelligheid. Al met al een erg geslaagde dag die we niet snel zullen vergeten!

Hierna zijn we vertrokken naar Pakse. Een plaatsje dat een aantal uren noordwaarts ligt. Hier zijn we na een nachtje slapen vertrokken om te beginnen aan 'THE LOOP' een rondreis over het Boloven Plateau van een dag of drie/vier. Kortom brommer huren en vertrekken maar.We werden vergezeld door een meisje uit Canada die de tocht ook graag wou doen maar het niet zag zitten om in haar eentje te gaan en ons had gevraagd of ze bij ons kon aanhaken. Geen probleem natuurlijk en zo vertrokken we op onze rondreis. Helaas dienden de problemen zich al snel aan want na nog geen paar uur rijden kwamen we opeens terecht in een enorme opstopping van auto's, brommers en vrachtwagens. Helaas bleek de brug waar we overheen moesten de geest te hebben gegeven. Door de vele regen van de afgelopen dagen was er een stroomversnelling ontstaan die de fundering van de brug had weggespoeld en deze was in zijn geheel doormidden geknakt de rivier in. Einde oefening dachten we dus aangezien de stroomversnelling duidelijk te sterk was om doorheen te gaan en er verder geen wegen lagen in de buurt. Gelukkig kwam de lokale bevolking met een oplossing en werd een stuk verderop met behulp van een groep mannen en twee bamboestokken het mogelijk om de oversteek alsnog te maken. De jongens staken de bamboestokken door de wielen,tilden de brommer met z'n allen de lucht in en baanden zich een weg door de stroming tegen betaling van omgerekend twee en half eurootje. Geen slechte bussiness, maar wel gevaarlijk. Eenmaal betaald waden ook wij ons op onze blote voetjes een weg door de stroming en voor we het wisten stonden we aan de andere kant. Geweldig hoe flexibel de mensen hier met zulke problemen omgaan. Zo ging de tocht gelukkig verder en kwamen we veilig bij onze slaapplaats aan op een geweldige plek met uitzicht op een enorme waterval. Het leek wel alsof het geschilderd was. Het zag er allemaal top uit en we keken dan ook halsrijkend uit (met name onze billen) naar een welverdiende rust.

De kamer zag er keurig uit maar helaas waren wij niet de enige die dit als een uitstekende verbijfplaats hadden bestempeld. Nadat we de bungalow hadden bereikt in het donker ging vol verwachting het ligt aan. Eenmaal aan het licht gewend viel ons oog op het plafond waar iets bewoog. Dit bleken twee enorme spinnen te zijn waarvan er één zich blijkbaar nogal betrapt voelde en zich naar beneden stortte op het schone matras en vervolgens onder de hoofdkussens een veilig heenkomen zocht. Niet echt de plek waar je een spin wil hebben voor het slapen gaan.. De andere spin bleef vanaf de muur het geheel aanschouwen en terwijl Ruben met een flink glas de eerste spin onder het hoofdkussen verschalkte en buiten de deur zette vluchtte de andere spin een kier. Aangezien we een goede klamboe hadden, waar we onszelf 's nachts hermetisch in konden opsluiten konden beide partijen wel leven met deze regeling. Helaas was dit niet het einde want eenmaal gerustgesteld door het vertrek van de spinnen had Anne zich in de badkamer begeven. Hierop volgde gegil en de medeling dat het blijkbaar een familie spinnen was want mama en kind waren dan wel gevangen maar papa spin zat nog steeds vrolijk naast de WC. (zie foto). Het glas werd snel verruild voor de prullenbak aangezien deze spin hier nooit in had gepast en hiermee gewapend vertok Ruben de WC in met de prullenbak in de aanslag. Het leek wel een scene uit Arachnaphobia (FILM). De spin begon bij het naderen van de prullenbak als een idioot over de muur van de wc te rennen en het idee dat hij in paniek je been op raced is gewoon niet echt prettig.. Ze zijn op zich ongevaarlijk, maar goed dat maakt hem er helaas niet minder harig en snel op. Ze worden in Australie Huntsman (zie google) genoemd maar daar kwam je ze teminste niet tegen in de WC. Na enige pogingen verdween het gevaarte gelukkig in de vuilnisbak en daar is hij lekker de rest van de nacht gebleven. 'S ochtends hebben we hem veilig buiten de deur gezet, dan kon hij daar lekker de volgende toerist opwachten..

De volgende dag vertokken we verder op onze tocht richting Attapeu een klein stadje op de route waar we zouden slapen en wat de moeite waard zou zijn. Hier bleek helaas niks van waar aangezien er niet veel te beleven was en het niet meer was dan een geschikte slaapplaats. We hebben hier wel uitstekend geslapen, dit bleek achteraf maar goed ook....

Dedag daarnavertokken we voor het laatste stuk van de tocht weer richting Pakse. We wisten dat een stuk van deze weg niet geweldig was maar als we geweten hadden hoe slecht de weg zou worden hadden we het nooit gedaan. We hadden ook van meerdere mensen gehoord dat het wel te doen was, dus wij dachten dat komt wel goed...Al snel maakte het asfalt plaats voor modder en met de regen die de afgelopen dagen was gevallen was de weg veranderd in één grote modderpoel. Zelfs met een 4WD was het pittig geweest. Aangezien we geen idee hadden hoe lang het zou duren en we wel hadden gehoord dat het na een x aantal kilometers beter zou worden hielden we hoop en na een kilometer of tien was er ook geen weg meer terug aangezien de benzine in rap tempo op raakte door het onophoudelijke ploeteren door de modder. Het was echt afzien en we hebben regelmatig gedacht het niet te gaan halen maar gelukkig konden we met het laatste beetje benzine een dorpje bereiken waar een vrouwtje nog wat benzine had staan en waarmee alles er weer een stuk rooskleuriger uitzag. Het was achteraf gezien de moeilijkste situatie waar we tot nog toe mee te maken hebben gekregen en we waren dan ook totaal afgedraaid bij aankomst in ons hostel. We hebben echt het uiterste gevergd van ons arme scootertje en het is een wonder dat hij het heeft volgehouden. Hij zat van voor naar achter onder de modder en toen we hem lieten schoonmaken kwamen er kilo's modder vanaf. Zelfs de mensen van de wasstraat keken met verbazing naar ons en de scooter en vroegen zich waarschijnlijk af wat we in godsnaam hadden gedaan.

Nu zitten we inmiddels in Thakhek en morgen staat er weer een scootertocht op het programma. Nu maar hopen dat het deze keer wat makkelijker gaat allemaal. Heel veel erger kan het in ieder geval niet zijn, denken we.. Terwijl we dit schrijven kloppen we het gelijk even af.. De scootertocht gaat deze keer naar een 7 kilometer lange grot en een aantal mooie meren. Het plan is dat we hier 3 dagen over gaan doen en dat we ook een nachtje bij een familie thuis in een homestay gaan slapen. Hoe dat afloopt horen jullie de volgende keer.....

Dat zal dan waarschijnlijk ook gelijk onze laatste blog worden, want het einde van onze trip zit er nu toch echt aan te komen. Wij gaan nog even heel erg genieten en we hoorden dat het bij jullie heerlijk weer is, dus we hopen dat jullie nu dan ook eindelijk van een lekkere lente/zomer kunnen gaan genieten!

Liefs Anne en Ruben